|
بيا که بي تو صدايم به هيچ جا نرسد
کسي به داد دل بي پناه ما نرسد
اگر چه فصل گل آمد ولي نه باور کن
بهار بي تو به گلواژه صفا نرسد
غريب وار به يک گوشه فکر ميکردم
چه ميشود اگر آن يار آشنا نرسد
زمانه بر سر جنگ است و ظلم وخونريزي
کسي به جز تو به فرياد شيعه ها نرسد
دعا کن اي گل زهرا که صدمه اي ديگر
به کاظمين و نجف يا به سامرا نرسد
هزار بمب به فرق سرم فرو ريزد
خراش ناخني اما به کربلا نرسد سيد امير حسين ميرحسيني
|
