|
خورشيد سامرا را خفاشيان شکستند
حبل المتين حق را با چنگ کين گسستند
سرداب انتظار ايمانيان فرو ريخت
اين خانه توسل بر روي شيعه بستند
بنگر کبوتر عشق بر تل خاک گريان
بال و پرش کشيده قلب و را شکستند
بستان سبز نرگس در زير خاک مدفون
در سوک اين مصيبت اهل ادب نشستند
اي صد هزار نفرين بر فکر اين پليدان
کين گونه بي مروت وين سان زبون و پستند
«هشيار» ناله سر داد گفتا به چشم گريان
خورشيد سامرا را خفاشيان شکستند
هشيار اصفهاني
|
